Emilia Bohdziewicz

Emilia Bohdziewicz-Winiarska urodziła się w 1941 roku w Warszawie, gdzie studiowała na wydziale Architektury Wnętrz w Akademii Sztuk Pięknych. W 1969 roku uzyskała dyplom w pracowni Jana Kurzątkowskiego. Po studiach pracowała jako projektantka wnętrz i mebli. Tkaniną artystyczną zajęła się stosunkowo późno – dopiero pod koniec lat 70. Swoją pierwszą ukończoną pracę zaprezentowała podczas 8. edycji Biennale Tkaniny w Lozannie w 1977 roku. Kompozycja pt. Jak połączyć ze sobą punkty liniami prostymi na różne sposoby przy użyciu maszyny do szycia? wyróżniała się na tle ówczesnych tkanin, szczególnie polskich – była wyjątkowo minimalistyczna, skupiona na geometrii i rytmie. W kolejnych lata artystka brała udział w wielu prestiżowych wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą – m.in. w kolejnej edycji Biennale Tkaniny w Lozannie, Międzynarodowym Triennale Tkaniny w Łodzi czy wystawie miniatur tkackich w Londynie. Jej interdyscyplinarne prace, balansujące na pograniczu tkaniny, haftu i rysunku, charakteryzowały się rytmicznymi układami kresek – pionowych, poziomych, ukośnych – przypominających kolumny tekstu. Za pomocą maszyny do szycia “rysowała nicią” na tkaninie, która pełniła dla niej funkcje surowca. Sama artystka bowiem nie tkała (w tradycyjnym rozumieniu tego słowa). 

Jednym z jej największych osiągnięć w dziedzinie tkactwa była nagroda Grand Prix, którą otrzymała w 1987 roku na International Textile Competition w Kioto. Jej mężem był artysta Ryszard Winiarski, z którym realizowała wspólne projekty.

Zmarła w 1994 roku.